ಮಲಗಿರಲು ಆಕಾಶ ನೋಡುತ
ತುಂಬಿದೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನನ್ನ ನೋಡುತ!
ಆ ನಕ್ಷತ್ರದ ಹೊಳಪ್ಪೋ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಧೂ
ಹೊಳಪು ಯಾವುದೃಧು ಚಂದವೋ ನಾ ತಿಳಿಯೇನೋ!!
ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ನಾಚುವಂಥ ಮಿಂಚು ಆ ಕಣ್ಣಲಿ
ಓಹೋ ತಾರೆಯೇ ಯಾವಾ ನಲ್ಲನ ನೆನಪೂ!!
ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ನಲ್ಲನ ನೋಡಿ ಚುಡಾಯಿಸುವ ಚಟವೇ??
ಹುಣಿಮಯಂತೆ ಅರಳಿ ಕುಳಿತುರ್ವನೆ ನಿನ್ನ ನಲ್ಲ!!
ಇನ್ನೂ ಎಸ್ಟ್ ದಿನ ಸುತ್ತಲೂ ತಿರುಗುವೇ
ಜಾರಿ ಬಿಡು ಅವನ ಕಡೆಗೇ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಕಾಣೆ, ಅದೆಷ್ಟು ದಿನದಿಂದ!!
ಅವಳು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ
ನಕ್ಕು ನಲಿಯಲು ಅವನು,
ಆ ನಗು ನೋಡಿ ನಾಚಿ ಸೆಳಧು
ಬಿದ್ದಳು ಕಣ್ಣಿನ ಆ ಗುಳಿ ಒಳಗೆ.
ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಹನಿಯೊಂದು,
ನಗುತ್ತ ಸರಿದನು ಅವಳ ಕಡೆಗೆ,
ಆ ಕಣ್ಣಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಯೋ,
ಅಲ್ಲ ಅವನ ನಗುವೋ
ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಕರಗಿದಳೋ ಅವಳೆಂದೂ
ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಿತು ಅವಳಲಿ.
ಮೌನವಾಗಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ತಲೆ ಚಾಚಿದಳು,
ಹೃದಯ ಮಿಡಿತದಲಿ ಸಿಡಿಲು ಕೂಗಿದಂತೆ,
ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಾತಿಲ್ಲದ ನಗು ತೇಲಿತು!!
ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳು!
ಸಾವಿರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು!
ಉತ್ತರವ ಹುಡುಕಲೇ?
ಅಲ್ಲ ಆ ಉತ್ತರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ..
ಇನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಲೇ?
ಉತ್ತರ ಮುಂದೆಯೇ ಇದ್ದರೂ..
ಆ ಉತ್ತರದ ಒಳಗಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು..
ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಕುತೂಹಲದ ಚುಕ್ಕಿ.
ಚುಕ್ಕಿಯ ಬಿಡಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು..
ಆದ್ರೆ ಬಾಳೆಂಬ ಚುಕ್ಕಿಯ ಚುಕ್ಕಿಯಂತೆ ಇಡಲು..
ಒಂದೊಂದೇ ಚುಕ್ಕಿಯ ಬಿಡಿಸುತ ಬಾಳುವ ಕನಸು!
ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಚುಕ್ಕಿಯ ಕನಸು!
ಸಾವಿರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದೇ ಉತ್ತರ!
ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕು!
ನೀ ಹುಡುಕುವೆಯಾ ಆ ಒಂದು ಪಯಣಿಗನ..
ಒಂದೇ ಉತ್ತರ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಅವನು!
ಬಾಳೊಂದು ಕುತೂಹಲದ ಚುಕ್ಕಿಗೆ..
ಇನ್ನೆರಡು ಚುಕ್ಕಿ ಸೇರಿಸುತ್ತ ಅವನ ಜೊತೆಯೇ…
ಪಯಣ ಮುಂದುವರೆಯಲು ದೂರದ ನಿಲ್ದಾಣಕೆ!
ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸುತ್ತ
ನಿಂತಿರುವ ಚೆಲುವೇ
ಕನ್ನಡಿಯ ಬಿಂಬ ನೋಡಿ
ನಗುತಿರಲು ಸುಮ್ಮನೇ
ಕೇಳದಿರು ಕಾರಣವಾ
ಕೇಳಿದರೆ ನಾಚಿ ಇವಳು
ಕನ್ನಡಿಯ ಬಿಂಬ ದಿಂದ
ಹೊರ ಬರುವಳು ಕುಣಿಯುತ್ತ
ದೂರದಲಿ ನೋಡಿದ ಚೆಲುವ ಇವಳನ್ನು
ಆ ಬಿಂಬ ದೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆ ಸೇರಲು ಆಸೆ
ಮನ ಓಡಿತು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ
ಹೇಳಲು ಬಯಸುವನು ಸಾವಿರ ಸಾಲುಗಳು
ಕಣ್ಣಲೇ ಹೇಳಿದನು ತುಟಿಗಳು ಹೇಳಧಾ ಸಾಲುಗಳನು
ಮೋಡವೆ ಅತ್ತು ಸುಸ್ತಾಗಿಲ್ವೇ ನಿನಗೆ
ಕಣ್ಣೀರ್ ಧಾರೆ ಹರಿದು
ಸಾಕಾಗಿಲ್ಲವೇ ನಿನಗೆ
ಒಂದಿಷ್ಟು ನಕ್ಕುಬಿಡು
ಇದು ಕೇಳಿದ ಒಡನೆ
ಇನ್ನು ಯಾಕೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತಿರುವೆ
ನನಗಿದೆ ನಡೆಯಲು ಆಸೆ ಹೊರಗೆ
ಅತ್ತು ಬಿಡಲೇ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ
ಅಲ್ಲ ನಗಿಸಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಿನ್ನ
ಓಹೋ ಮೊಡವೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಏಕೆ ಅಳುವೇ
ಒಮ್ಮೆಯೇ ಅತ್ತುಬಿಡು ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಸೇರುವೆ
ಬಿಗಿದಪ್ಪುವೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಆರುವ ತನಕ
ಮರೆತು ಬಿಡು ಒಳಗಿರುವ ಸಂತಾಪ ದುಃಖ ಎಲ್ಲ
ಮೂರು ಹೂವುಗಳು, ಮೂರು ನಗುವುಮುಖಗಳು
ನನ್ನ ನೋಡಿ ಕರೆಯಿತು
ಕುಣಿಯಿತು ಖುಷಿಯೊಂದ ನೃತ್ಯ
ನನ್ನ ಮನಸು ಅರಳಿತು
ನೋಡುತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತೆ
ಈ ಚಂದವ
ನಗುವುದೋ ಅಳುವುದೋ ತಿಳಿಯೆನಾ
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳ ನಗೆ
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೊಳಪು ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆಯಲ್ಲಿ
ಅರಿಯದೆ ನಗುತ್ತಿಹೆನು ವಿನಾ ಕಾರಣಕೆ
ದಿನ ಅರಳಿತು ಆ ಮುಗುಳ ನಗೆಯಲಿ
ಮಾಸಿತು ಆ ನಗು ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯ
ಬಂದಿತು ಮತ್ತೆ ಅರಿಯದೆ
ತಟ್ಟಿತು ಮನದ ಬಾಗಿಲು
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳ ನಗೆ
ಮೂಡಿಸಿತು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು
ಈ ನಗು ಉಳಿಯಲಿ ಹೀಗೆ ಸದಾ
ಬಯಸುತ್ತಾ ಮಲಗುವೇನೋ ಇಂದು ಪುನಃ
ನಗುವುದೋ ಅಳುವುದೋ ತಿಳಿಯೆನಾ…
ಅರಳಿದ ಹೂವು ಬಾಡುತ್ತೆ ಒಂದು ದಿನ
ನೀನು ಮಾತ್ರ ಬಾಡದಿರು ಎಂದು
ಬಾಡಿದರೂ ಇರಲಿ ಹೊಳಪು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸದಾ
ಇನ್ನೊಂದು ಹೂವು ಅರಳುವದೇ ಒಳಗೆ
ಕಾಯಲು ಮನ ಆ ಹೂವಿಗಾಗಿ
ನಗುವುದೋ ಅಳುವುದೋ ತಿಳಿಯೆನಾ…
Describe something you learned in high school.
It refreshed one instance of my high school story. A decision needed to be made about learning a second language in high school. The options were Hindi and Sanskrit. So the logic was, Sanskrit was the most chosen by all divisions of my class. The reason to choose this language by most was because you could score the highest marks in this language. The exams will have only certain word related questions which will be very easy to write. And where as Hindi you will get questions on certain topics and you have to write paragraphs on it.
Like others, I went along with the huge bunch to choose Sanskrit. I sat in a corner and waited for the Mam to come. But my mind was not satisfied with the decision I made. I ran outside and was standing outside the Hindi class where the Mam had already come. She remembered this instance throughout that year. She mentioned it to my parents. She referred to me as “The one girl who ran to choose Hindi at the last moment”.
There was a poem in our syllabus “The Road Not Taken” by Robert Frost. Somehow I landed with that one road where less people took that time in high school.
The poem ends saying
“I took the one less traveled by,
And that has made all the difference.”
Choosing Hindi really made a difference. My first writing skill came from the same paragraph questions. These were the questions people feared for. And here I am writing many more!!
Sometimes it is easy to choose what everyone has chosen. However, the path less taken always involves a risk and an unexpected satisfaction.
Here goes a small poem on my dilemma which had been in high school :
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
कश्मकश में सुलझी, दिल और दिमाख उलझी सी
आखिर चुनूं क्या !!!
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
एक थी भाषा जो रूह को सुकून दी
दुसरी थी जो सब भाषा को जनम दी
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
दौड़ पड़ी बाहर और आखिर में सुन ही ली दिल की
दौड़ पड़ी बाहर और आखिर में सुन ही ली दिल की
जीत हुई दिल की और क्षमा मांगी जन्म भाषा को !!!
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
याद है आज भी वो दिन, सब के बीच कोने में बेटी थी एक लड़की
हिंदी की जीत कराई और संस्कृत की हार
पर आखिर में हुई तो जीत उसी संस्कृत की बेटी ही!!!
Untold stories
Untold emotions
Untold secrets
Untold truth
Does it bury you or you bury it
That also looks like it will stay untold!!!
Untold tears
Untold sadness
Untold anger
Untold rage
Does it bury you or you bury it
Let this also stay Untold !!!
Untold happiness
Untold success
Untold win
Ah this never goes untold!
So why not the others…
Let this also stay Untold !!!
Thought of sharing my favourite lyrics of one of the hindi songs for this year’s poetry day. Here it goes …
Maanaa ki hum yaar nahin, lo tay hai ki pyaar nahin
Maanaa ki hum yaar nahin, lo tay hai ki pyaar nahin
Phir bhee nazaren naa tum milaanaa, dil ka etbaar nahin
Maanaa ki hum yaar nahin
Raste main jo milo to haath milaane ruk janaa
Ho saath mein koyi ho tumhaare door se hee tum muskana
Lekin muskaan ho aisee ki jismein iqraar nahin
Lekin muskaan ho aisee ki jismein iqraar nahin
Nazaron se naa karnaa tum bayaan vo jisase inkaar nahin
Maanaa ki hum yaar nahin
Phool jo band hai panno mein tum usko dhul bana denaa
Baath chhid jo meri kaheen, tum usko “bhool” bataa denaa
Lekin vo bhool ho aisee jisse bezaar nahin
Lekin vo bhool ho aisee jisse bezaar nahin
Too jo soe to meri tarah ek pal ko bhee qaraar nahin
Maanaa ki hum yaar nahin
The sweetness with pain within words is so soothing to listen to and understand in the above lyrics. I loved the song , the acting and the movie because it was based on the art of writing. Every song I listen to, my first thing to do would be understanding the lyrics. If it’s deep , i get so addicted to it. Oh by the way if anyone’s interested this is from the movie “Meri Pyari Bindu” with lead cast Ayushman and Parineeti. And the main, song writers were Kausar Munir / Sachin Jigar, a big shout out on writing beautifully and expressing aptly on the situation. Not to forget , how melodious the writer’s intentions are put into voice by Parineeti and Sonu Nigam , which touches the soul and takes you to a different world.
ಮನದ ಮಾತುಗಳು ❤️🗣️ 